ลอยกระทง

posted on 11 Nov 2011 00:17 by orangekid
ความทรงจำ...
เป็นภาพที่เราเห็นหลายภาพฉายวาบเข้ามาในกระแสสำนึกไม่ปะติดปะต่อกัน
ความรู้สึกกระตุกวูบ ความสุขที่เอ่อล้น และความทุกข์ที่จุกแน่นในอก
จะเขียนถึงความทรงจำในวันลอยกระทงปีนี้ยังไงดีนะ
...
...
ตอนเช้า
ตื่นมาตั้งแต่เจ็ดโมงนั่งเล่นคอมถึงบ่ายสอง ติดเกมเอาการ
พยายามทำแบบฝึกหัดภาษาอังกฤษ
แต่ก็ถูกแรงดึงดูดของกราฟฟิกสีสันสดใสในเกมต่างๆ
กระชากความทะยานอยากเก่งภาษาไปสิ้น
...
เย็นๆ
ออกไปนอกบ้าน เดินไปท้ายซอย ริมแม่น้ำ ดูคนลอยกระทง และเด็กเล่นดอกไม้ไฟ
บรรยากาศงานวัดนั่นแหละ แต่คนน้อยกว่า
ของขายเพียบ ไม่มีตังซักบาท
รู้สึกว่าพอไม่มีเงินแล้วเดินตัวเบา
ไม่ต้องตกเป็นทาสเงิน
มานั่งคิดว่า อยากได้อะไร จะซื้ออะไรดี
...
ตกค่ำ
เดินกลับมาบ้าน
ด้วยความรู้สึกอิ่มบรรยากาศ
ออกไปท้ายซอยอีกรอบกับเพื่อนบ้านและเด็กๆ
สนุกไปอีกแบบ
อากาศเย็นสบาย
เด็กๆ ซื้อของเล่นมาเพียบ
เล่นกัน
ลากเจออกมาจากบ้าน
นั่งคุย
เล่นกับเด็ก
...
เล่นเฟสบุ๊ค
เวิ่นเว้อ
เพ้อเจ้อ
สิ้นคิด
เจอคนมากมาย ทักกันไป แซวกันมา
ไม่มีเลยที่จะไม่คิดมาก
ยกเว้นเพื่อนสนิทจริงๆ
แย่
เลิกเล่นเฟสบุ๊คดีกว่า ถ้าเล่นแล้วรู้สึกอย่างนี้อ่ะนะ
ออกไปเจอคนตัวจริงๆ คุยกับตัวจริงๆ
ไปสัมผัสบรรยากาศงานลอยกระทงแบบบ้านๆ วัดๆ ต่างจังหวัดๆ
ก็เพลินไปอีกแบบ
ดีกว่าตั้งเยอะนะ
ว่ามะ
what am I suppose to do
all my hometown is flooded
.
เ บื่ อ ม า ก ก ก ก ก ก ก ก ก . . .
เบื่อตัวเองจริงๆ อยู่บ้านจิ้มคอมไปวันๆ ไร้สาระเลื่อนลอย
ปิดเทอมมานานแล้ว จนหายอยากปิดเทอม อยากไปมหาลัยว้อย เบื่อน้ำท่วมมม
...
มองจอทีวี
น้ำท่วมอย่างนี้หลายคนมีความทุกข์ เดือดร้อนไปหมด
ไม่รู้จะเอายังไงกับบ้าน กับข้าวของ กับอาหาร ลูกหลาน คนแก่ เครียด เซ็ง หาทางออกไม่ได้
ชีวิตช่างน่าเบื่อ ขาดความตื่นเต้น ขาดความสุข ขาดความสงบ
...
บางจังหวะมันก็อยากจะหนี... หนีออกจากเรื่องเดิมๆ ที่มันซ้ำๆ อยู่ทุกวัน
อยากหลับตา...
...
I want to escape this boring world
escape from things which keep repeating on and on
I have been spending my life dreaming about the world of perfection
without capable of completing that piece of imagination
Sometimes... I wanna throw all these away
run swiftly into the strom, face the world
with brave and peace in my mind
...
credit Frank Hong
.
ว่ากันว่า...
It is said that...
หญิงถือร่มคนนั้นเป็นผู้เนรมิตทุกความปรารถนาให้มาเป็นความจริง
The woman with umbrella can reailize your wish
.
"ข้าต้องการจะออกไปจากที่แห่งนี้"
I want to get out of here
"ถ้าเจ้าไม่พอใจในสิ่งที่เจ้าไฝ่หา จงมอบชีวาให้ข้าเป็นการตอบแทน"
If you don't satisfy in what you found... you have to bring me your life
"ขอเพียงพาข้าหนีน้ำออกไป...ย่อมได้"
Just get me out of this flood
"ไม่มีวันหวนกลับ จะไปหรือไม่"
...and never return, do you still wann go?
"ไป"
yes
 ...
credit Pumpkin Scissors animation
.
นั่งอยู่ในขวดแก้วใส
ไหลไปตามกระแสน้ำเชี่ยวกราก
วิวตามทางงดงามนัก
พ้นหมู่บ้านที่สะพานขาด...น้ำท่วม
ออกสู่ทะเลกว้าง
she put me in a bottle
and i float out the flooded town
to the river
to the sea
.
credit Frank Hong
.
ดำดิ่งลงสู่ทะเลลึก
dive deep down
...
credit Frank Hong
.
ถึงเมืองใหญ่ใต้บาดาล
to the city under the sea
.
credit domoarigato
.
ผจญภัย...
พบสงคราม ความร้าวฉาน แตกแยก
face adventure ,war, everyone fighting for power
.
credit nokh-kh
.
จากความเบื่อหน่ายไปสู่ความไม่แน่นอน
ไม่ปลอดภัย ไม่เป็นสุข
ไม่มีที่ใดไม่มีความทุกข์ทนทรมาณ
เมื่อไม่สมหวัง...พบว่าไม่มีทางหลีกหนีจากความร้อนรุ่มในจิตใจ
จึงต้องยอมแพ้ให้กับความตาย...
ความสงบอันเป็นนิรันดร์
ดังที่ให้สัญญาไว้กับหญิงถือร่มคนนั้น
...
from boring place to the land of adventure
from ennui to war
nowhere I can escape from my burning heart
I have to surrender the death...
the eternal peace
as I promised to the woman with the umbrella
.
credit Jason Chan
.
ก่อนที่จะถูกความตายกลืนกิน
หญิงถือร่มกล่าวว่า
เสียดาย...น่าจะมีความอดทนในชีวิตมากกว่านี้หน่อย
.
Before I got eaten by the death
The woman with umbrella said
...If only you have a little bit more patient...

บ้านรากไม้

posted on 07 Nov 2011 11:11 by orangekid
กาลครั้งหนื่งนานมาแล้ว...
เช้าวันหนึ่ง
เด็กชายป้อมเลียนแบบเจ้าตูบด้วยการขุดโพรงใต้ต้นไม้
เพื่อเอาของเล่นมาซ่อนไม่ให้น้องสาวตัวดีแอบเอาไปเล่น
ขุดไปขุดมาได้โพรงลึกพอสมควร
เขาหยิบกล่องของเล่นหมายจะใส่เข้าไปในหลุม
แต่ก็พลัดตกลงไปในหลุม
เด็กชายป้อมคลำตูดป้อยๆด้วยความเจ็บ
ก้นหลุมรับน้ำหนักเด็กชายร่างท้วมไม่ไหว
เด็กชายหลุดร่วงลงไปในช่องกลวงๆขนาดกว้าง
รากของต้นไม้ต้นนี้เป็นเหมือนหัวมันขนาดใหญ่
ภายในมีห้องนั่งเล่น ห้องครัว ห้องน้ำ และห้องนอน
เหมือนบ้านหลังหนึ่งเลยทีเดียว
เด็กชายป้อมได้ยินเสียง หาวววววว~
เหมือนคนเพิ่งตื่น
ไม่รู้ว่าดังมาจากไหน
แล้วกำแพงก็ลืมตาขึ้น
บ้านรากไม้พูดคุยกับป้อมอย่างเป็นมิตร
ทุกครั้งที่เขาเหงา ว้าเหว่ ถูกแกล้ง
ป้อมจะมาที่นี่ เล่นกับบ้านรากไม้ คุยกับบ้านรากไม้
และพากันหัวเราะคิกคักกันอยู่สองคน
...

baby ทารก

posted on 07 Nov 2011 10:30 by orangekid
เด็กน้อยตัวนุ่มนิ่ม
ทำตาโตหน้าตาจิ้มลิ้ม
อยากหยิกแก้มสักที
...
เด็กน่ารักในจินตนาการเราจะน่ากอดสักเท่าไร
เด็กจริงๆไม่ใช่อย่างนั้นเสมอไป
บางทีเจ้าตัวจิ๋วร้องโยเย
เวลาไม่ยอมนอนนิ่งๆ ในเปล
...
เด็กเล็กบริสุทธิสดใส
มาพร้อมกับเสียงร้องไห้
เสียงหัวเราะ
กลิ่นหวานๆ
กับรอยเปื้อนเลอะเทอะ
มือน้อยๆที่เกาะนิ้วเราไว้
ไม่ยอมปล่อย...

faster than the train เร็วกว่ารถไฟ

posted on 06 Nov 2011 20:40 by orangekid
ท่ อ ง ไ ป ใ น ดิ น แ ด น แ ห่ ง ค ว า ม ฝั น วั น ที่ เ ร า คื อ ผู้ พิ ชิ ต ชั ย
credit - LoardDF - www.newgrounds.com/art 
ในสังคมที่เต็มไปด้วยการแข่งขัน ความกดดัน การแย่งชิง...
เหนื่อยกาย เหนื่อยใจ
ไม่อยากเดินต่อไป
ทุกคนผลักเราเพื่อเดินต่อไปข้างหน้า เพื่อเร็วกว่า เพื่อดีกว่า
จะนั่งอยู่ตรงนี้ต่อไป
ตรงที่ที่เขากระแทกเราล้มลง
หรือเลือกที่จะฝัน หลับตา สู่ดินแดนที่ตัวเราเป็นตำนาน
ทะยานก้าวไปข้างหน้า ไม่ช้ากว่าใคร
เร็วกว่ารถไฟ
...
สายลมปะทะหน้า
ทุกอณูบอกว่า ข้าเหนือกว่า...ทุกคน